BIV op studienamiddag Steunpunt Wonen

BIV op studienamiddag Steunpunt Wonen

woensdag 28 oktober 2015

"Blijven sensibiliseren"

Het BIV was vertegenwoordigd op de studiedag “De woninghuurwetgeving geëvalueerd: wat nu?” die maandag werd gehouden in de Stadscampus van de Universiteit Antwerpen naar aanleiding van een nieuwe studie van het Steunpunt Wonen. Die studie kadert in de overheveling van de bevoegdheden rond de private huurmarkt naar de gewesten, waarbij Vlaanderen de mogelijke pistes onderzoekt om tot een eigen regelgeving te komen. We verdedigden er tijdens een geanimeerd debat over enkele knelpunten en opportuniteiten in de woninghuurwetgeving onze visies op de verschillende onderwerpen. Rode draad? Sensibiliseren.

Verzoening

We zijn tevreden dat er een ruime consensus bestaat om te streven naar minder onnodige en complexe procedures voor het gerecht. In het kader van conflictbemiddeling gaan we dan ook mee in het verhaal van de facultatieve minnelijke poging en verplichte verzoeningspogingen via de vrederechter, die nuttige instrumenten kunnen zijn nog voor er een procedure opgestart wordt.

Minimale huurprijs

Wat de vraag om een minimale huurprijs betreft, kunnen we enkel stellen dat het niet zo eenvoudig is om te bepalen wat de minimumprijzen dan wel moeten zijn voor een bepaald type of categorie van woning en hoe deze categorieën dan wel ingedeeld moeten worden. Dit is dan ook eerder voorwerp van discussie tussen verhuurders- en huurdersorganisaties. Mogelijk komt het hier uiteindelijk toe aan de politiek om knopen door te hakken.

Discriminatie

Als het gaat om discriminatie, trekken we duidelijk als altijd de sensibiliserende kaart. Als vastgoedmakelaar moet je duidelijk maken dat je niet kan en mag discrimineren, hoe moeilijk een eigenaar-verhuurder dit misschien ook aanvaardt. De deontologisch correcte wijze om om te gaan met een verhuuropdracht is om een lijst van alle valabele kandidaten voor te leggen aan de verhuurder, die beslist aan wie hij verhuurt. Daarnaast wezen we op het feit dat een groter en beter aanbod op de private huurmarkt discriminatie ook al in de kiem zou smoren.

Ook het zogenaamde “mystery shopping” kwam tijdens het debat opnieuw aan bod. Mystery shopping is de praktijk waarbij er nagegaan wordt hoe groot en wijdverspreid een bepaald probleem echt is. Het BIV is uiteraard niet gekant tegen elke oefening die een probleem in kaart brengt. Wel is het zo dat een dergelijke oefening enkel zin heeft als ze zowel vastgoedmakelaars als verhuurders betrekt en als er duidelijk wordt afgebakend wat legitieme selectie en wat discriminatie is.

Het BIV blijft resoluut vasthouden aan de sensibiliserende aanpak die veel beter werkt op de lange termijn.

Liesbeth Homans (N-VA), Vlaams minister van Wonen, mikt op begin volgend jaar om haar conceptnota en actieplan op tafel te leggen.